Nie wiem czy to tylko ja ale czuje się jak nowy, lepszy, rozważny i dużo bardziej ambitniejszy niż byle parę tygodni temu. Czy to dla tego ze w końcu odpuściłem od tego co mnie zawsze powstrzymywało? Strach przed byciem sobą, tym szalonym i utalentowanym chłopakiem który dopiero sobie zdaje z tego sprawę? Pomimo tego ze zawsze bylem uśmiechnięty w głębi duszy balem się życia łudziłem się ze mogę poszukać i znaleźć Miłość, poszukiwałem kogoś kto zajął by się mną jak małym szczeniaczkiem nie zdając sobie sprawy ze bylem uwieziony w tej pieprzonej bańce przez tyle lat! Powiem wam jedno, rozwód i los obdarzy mnie depresja i samotnością oraz myślami samobójczymi, poznałem inne emocje oraz sedna takie jak prawdziwi przyjaciele,Rodzina,Wartość Pieniądz oraz tego co masz. Na pewno znacie to uczucie kiedy odnajdujecie w sobie coś wartościowego i po mimo to ze kiedyś już czuliście to dalej próbujecie coś z tym zrobić dopóki się ogień pali? Nie ważne czy nasza stara praca zawodzi, czasami mamy dni ze chcemy pracować za dwoje czasami porażka sercowa? Ilu z was po rozstaniu z "Tym jedynym" siadło i zrozumiało błędy i starało sie wszystko naprawić? A ilu z was to wyszło na dobre? Ja zrozumiałem jedno, ze nie warto... Jeżeli On/Ona poddają sie w miłości nie próbuj, nie ma sensu czyż nie? Widocznie nie sa pisani i cos co im przeszkadzało w tobie teraz przeszkadzało by za 20 lat i pewnie skończyło by sie tak samo wiec posłuchaj siebie nie nigdy sie nie zmieniaj dla nikogo ponieważ ktoś kto cie pokocha pokocha cie za to kim jesteś. Ja zawsze starałem się pod pasować się pod moich byłych i co z tego miałem ? Kompletne Zero. Za 6 miesięcy bede miał 30 lat wiec chyba już czas żebym cos zrobił w swoim życiu i szczerze mówiąc najlepsze co robię to muzyka, śpiew sprawia ze czuje sie wolny i poprzez słowa i emocje mam okazje sie otworzyć. Wiec 23.11 będzie niczym innym ale składanka prawdziwych historii i emocji.

MaU